خصوصی
rp_2612221332321130195642281598512919070100.jpg
۰

دانلود مستند “کنسرتی که اجرا نشد” – پرویز یاحقی – آپارات

http://img.tebyan.net/big/1386/11/2612221332321130195642281598512919070100.jpg

بی بی سی فارسی در برنامه‏ی آپارات، فیلم مستندِ “کنسرتی که اجرا نشد” تازه ترین ساخته‏ی بهمن فرمان آرا درباره‏ی پرویز یاحقی از مشهورترین نوازندگان و آهنگسازانِ ایرانی را پخش کرد. فرمان آرا ظاهرا تصمیم گرفته که چهار سالِ آینده را فیلمِ داستانی نسازد و برایِ فرار از بیکاری سراغِ ساختنِ مستند آمده است، ایده‏ی اصلی فیلم از تعدادی نوار وی اچ اس می‏آید که پرویزِ یاحقی به بهمن فرمان آرا داده تا شاید یک روز بعد از مرگ‏اش مورد استفاده قرار بگیرند، یاحقی عادت داشته که دوربینِ ویدئو را در خانه روشن می‏گذاشته و همان طور به کار هایِ شخصی‏اش می‏رسیده، فعالیت هایِ روزانه‏ی خودش را رویِ نوار ضبط می‏کرده و همین تصاویر بسترِ اصلی این مستند اند. در بینِ این تصاویر تعدادی عکس از دورانِ فعالیتِ یاحقی، مصاحبه هایی کوتاه با احمدرضا احمدی و بابک بختیاری از شاگردانِ یاحقی و یک شاتِ طولانی از کویر را داریم که رویِ آن صدایِ پیام هایِ پیغام گیرِ تلفنی یاحقی را می‏شنویم، پیغام ها همه به چهل و هشت ساعتِ آخری مربوط‏ اند که قلبِ یاحقی در خانه‏اش از کار ایستاده بود ولی هنوز کسی از مرگ‏اش باخبر نشده بود. هشتاد و چهار پیغامِ تلفنی که چهل و سه تایِ آن متعلق به زنی بوده که هربار از یاحقی می‏خواهد خبری از خودش به او بدهد و از نیمه هایِ کار و با توجه به ریتمِ کندِ فیلم شاید یکی از دلایلِ اصلیِ همراهیِ تماشاگر با فیلم کشفِ هویتِ این زن باشد.
فیلم برخلافِ بیشترِ مستند هایِ شخصیتِ محور که اغلبِ بنایِ خودشان را بر گفتگو با دوستان و آشنایان سوژه می‏گذارند، بیشتر از همان تصاویرِ خلوتِ یاحقی بهره می‏گیرد، یاحقی جلویِ دوربین با تلفن حرف می‏زند، سیگارش را دود می‏کند، تویِ آشپزخانه‏اش آشپزی می‏کند، غذا می‏خورد، درباره‏ی تک تک اجزایی که برایِ سفره‏ی هفت سین‏اش تدارک دیده حرف می‏زند و همه‏ی این‏ها انزوا و تک افتادگیِ این آدم را بیشتر نمایان می‏کنند و انگار که این آدم با گرفتنِ این تصاویر بیشتر و بیشتر خودش را برایِ مرگ آماده می‏کند.
فرمان آرا در مصاحبه‏اش با حسن صلح‏جو بعد از پخشِ فیلم گفت که فیلم می‏خواهد حدیثِ نسلی باشد که بعد از انقلاب بی هیچ دلیل و توضیحی از کار کردن محروم شدند تنها به این دلیل که یا خیلی مشهور بودند یا مردم را به یادِ چیزهایِ دیگری می‏انداختند. فیلم البته هیچ وقت دنبالِ چرایی این مساله نمی‏آورد که چرا هنرمندی مثلِ پرویز یاحقی باید نزدیک به سی سال هنرش را صرفا برایِ چهار دیواریِ خانه‏ی خودش نگه دارد، در تنهایی یا در جمع هایِ خصوصی ویلون بنوازد و در داخلِ مملکتِ خودش هیچ جایی برایِ عرضه‏ی هنرش پیدا نکند و کم کم در تنهایی خودش دق کند و بمیرد و ما هم‏چنان در حسرتِ فرصت هایِ از دست رفته‏مان باشیم و هم چنان و هم چنان…

This Post Has Been Viewed 176 Times

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کانال تـلـگرام خصـوصـی